Boze puber

Een paar weken geleden werd ik door Laura gewezen op een leuke wowdeal. Voor een leuk bedrag konden we samen met de kinderen met het paard de bossen in. Zelf ben ik dol op paarden, net als onze 2 kinderen. En Laura?  Laten we het erop houden dat ze veel voor haar dochter over heeft. 😉 Als ik de dag kan meemaken dat ze  vrijwillig 1 uur lang op een paard gaat zitten dan ben ik erbij! In het begin dacht ik nog dat deze dag een hartstikke leuke verrassing zou zijn maar ik kreeg uiteindelijk te maken met een boze puber.

Als een verrassing slecht valt

Zoals gewoonlijk vind ik het soms moeilijk om een verrassing te bewaren. Deze keer besloot ik de verrassing ruim een week van te voren mede te delen. Vol verwachting zat ik te wachten op het moment dat ik om de hals gevlogen zou worden omdat zoonlief het zo’n leuke verrassing zou vinden. Nou snap ik ook wel dat je bij een jongen van bijna 11 beter kunt rekenen op een glimlach, dat knuffelen doen tieners niet meer echt. Maar de boze blik die ik kreeg was wel het laatste waar ik op had gerekend.

Dubbele afspraak?

Toen ik de afspraak voor het paardrijden aan het maken was, deed de datum een belletje rinkelen. Wat was er ook alweer die dag? De harde schijf in mijn hoofd gaf een storing en ik wist het even niet meer. Je kent het wel, je hoort een datum en denkt “er is iets die dag”.

Ineens schoot me te binnen dat mijn dochter kans maakte op een bioscoop prijs en die dag naar de film zou gaan. Geen probleem. Ze gaat ook graag met papa op pad. Check, geregeld! Ik plande dus de afspraak voor het paardrijden. Toen ik mijn zoon dus vertelde over ons uitje bleek hij andere plannen te hebben. Diezelfde dag mochten de kinderen van school namelijk meedoen aan een optreden in het theater. Dat was mij dus helemaal ontschoten!

Boos zijn mag

Na een paar boze blikken leek het in eerste instantie uiteindelijk allemaal wel mee te vallen. Maar in het leven met een puber gaat niets zoals verwacht en een paar dagen lang had ik het gedaan. Mijn lieve zoon ging boos naar bed en stond boos weer op. Blijkbaar was dat optreden toch wel belangrijk voor hem. Voeg daar een portie pubertijd aan toe en de rapen zijn gaar.

Werelds slechtste moeder

Stom dat ik het helemaal was vergeten. Volgend jaar beter. Echter heb je daar nu helemaal niets aan. Dan ben je toch wel een slechte moeder in de ogen van je kind. Ai dat doet even pijn. En in je eigen ogen doe je het al niet veel beter. Ik voelde me slecht en waardeloos. En dat met de juiste bedoelingen. Wel kwam hij meteen met de woorden: “Waag het niet om het paardrijden af te zeggen.” Het is ook moeilijk als er 2 dingen zijn die je graag doet tegenover elkaar staan. Maar wat bleek: de aanmelding voor het concert was al geweest. Via school hadden de kinderen zich moeten opgeven en de deadline daarvoor was al verstreken.

Thuis hebben we hier over gehad en heb ik gevraagd of hij zich al had opgegeven. Blijkbaar had hier ook een gevalletje van uitstel komt afstel plaatsgevonden. Ik was dus niet de enige die ‘schuld’ had in het hele verhaal. Natuurlijk wist ik dat hij het paardrijden ook geweldig zou vinden, daar leeft hij voor. En volgend jaar gaat deze ‘slechte’ moeder het hopelijk wel allemaal juist doen. Maar dat maakt de appel niet minder zuur voor dit moment.

Heb jij wel eens een blunder gemaakt waardoor je kind heel boos of teleurgesteld was?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *